Art nouveau in Blankenberge...



In Blankenberge dateren nog heel wat woningen uit de periode tussen 1890 en 1915. Binnen dit patrimonium nemen de art-nouveaupanden een unieke plaats in. Rond 1900 kozen verscheidene plaatselijke architecten voor vernieuwing. Ze traden in de voetsporen van Victor Horta en andere Brusselse architecten en opteerden voor een art nouveau stijl. Rekening houdend met de weersomstandigheden aan de kust werd geglazuurde baksteen het materiaal bij uitstek voor de gevelbekleding, en algauw volgde de verfraaiing van de gevels en terrassen met prachtige wandtegeltableaus. Wat kwaliteit, variatie en aantal van deze tegeltableaus betreft hoort Blankenberge bij de Europese topklasse. Naast art-nouveaupanden in zwierige zweepslagstijl zijn er panden met een strakke geometrische stijl. Grillig smeedwerk, kleurige glas-in-lood ramen en mooie sculpturale elementen... De “art-nouveauwandeling” is een leidraad om op verkenning te gaan. Deze wandelroute is te koop in het VVV-kantoor.

Casino...

Rond de jaren dertig werd er beslist in Blankenberge een nieuw casino te laten bouwen. Er werd een volledig nieuw complex opgetrokken naar de plannen van de architecten Leon Stynen (Antwerpen) en Van Sluys & Speybrouck (Blankenberge). Een volwaardig voorbeeld van de modernistische architectuur. Het interieur vertoonde een art-deco-stijl, typisch voor de 'amusementsarchitectuur' van na WO I. Blikvanger is nog steeds de wanddecoratie (Zeeslag bij Sluis) in de Saveryszaal, genoemd naar de kunstenaar (Albert Saverys) zelf.
Tussen 1992 en 1995 werd het casino volledig gerenoveerd en aangepast aan de noden van onze huidige maatschappij.

Hendrik Conscience...



Monument, daterende van 1912 naar aanleiding van het eeuwfeest ter ere van Hendrik Conscience (°1812), schrijver. Maquette ontworpen door kunstschilder Edward van Ryswyck, vergulde medaillon en lezende vissersfiguur ontworpen door Gustaaf Pickery.

Haven...



Tot in het midden van de 19de eeuw leefde de Blankenbergse bevolking uitsluitend van de zeevisserij. Vissers gebruikten daarvoor open platte schuiten die ze aan de voet van het duin lieten stranden.
Door toename en uitbreiding van de schuiten doorheen de tijd was er een noodzaak aan een schuilhaven. De vissers pleitten hiervoor met een schrijven en na lange tijd werd hun aanvraag goedgekeurd; in 1863 startten de werken tot oprichting van een volledige havenstructuur (staketsels, vuurtoren, spuikom, kaaimuren) en in 1871 werden ze voltooid.
WO II veroorzaakte het verkwijnen van de Blankenbergse visserij en vanaf 1955 werd de vissershaven tot jachthaven omgebouwd. In 2004 was er een uitbreiding van de jachthaven verder naar het westen: momenteel zijn er circa 1000 ligplaatsen ter beschikking. Ook werd de aanblik van de jachthaven verfrist: een wandelpad met zitbankjes en verlichting vanuit de oude havenkom tot aan de vuurtoren.

Huisje van Majutte...



In de Breydelstraat nr. 10 staat het enig bewaarde en gerestaureerde vissershuisje, gekend als het huisje van Pé Majutte. Pé Majutte was de lapnaam voor Pieter De Bruyne, een Blankenbergse visser die er met zijn familie woonde.

Paravang...



De naam komt van het Franse ‘paravent’, wat windscherm betekent. Dit sierlijk bouwwerk uit de bel-époqueperiode oogt een beetje oosters (neogothische stijl met exotische invloeden) en het is nog een getuigenis uit de tijd van het elitair badtoerisme. Ook nu is het nog steeds een trefpunt en een aangename zitplaats voor Blankenbergenaars en toeristen met zicht op haven of Leopoldpark.

Pier...

Dit is een uniek bouwwerk bestaande uit een 350 meter lange wandelbrug in zee, die leidt naar het monumentale ronde gebouw. Wist u trouwens dat de allereerste (gietijzeren) pier dateert van 1894? In 1914 werd die door de Duitsers in brand gestoken. In 1933 werd een nieuwe betonnen pier gebouwd en deze werd dan in 2003 volledig verbouwd.

Sterken Dries...of toch niet?



°1960, een hulde aan de Blankenbergse vissers. Naar de hand van Guillaume Charlier. Men geeft ten onrechte de naam van 'Sterken Dries' aan dit beeldhouwwerk. Het is een standbeeld van een visser aan het roer.

Vuurtoren...



Begin 14de eeuw... aan de oostkant van Blankenberge werd een vuurtoren opgericht. Deze brandde geheel uit (door stoken van stro en steenkool om de vissers te beseinen) en met de aanleg van de schuilhaven (19de eeuw) werd deze volledig vernieuwd.
WO II legde de toren opnieuw in de asse. De toren werd uiteindelijk opnieuw opgebouwd.
In 1995 werd een maritiem museum in de toren uitgebouwd door enkele vrijwilligers.